Artur Woźniak
Piłkarz, trener piłkarski
- Urodzony
- 10 listopada 1913
- Zmarł
- 31 maja 1991, Kraków
- Zawody
- piłkarz, trener piłkarski
Artur Jan Woźniak (10 listopada 1913 - 31 maja 1991) był polskim piłkarzem i trenerem. Urodził się i zmarł w Krakowie. Jako napastnik występował w Wiśle Kraków w latach 1931-1947, rozgrywając 140 meczów i zdobywając 101 goli. Dwukrotnie został królem strzelców polskiej ekstraklasy. Z Wisłą trzykrotnie wywalczył wicemistrzostwo Polski, w latach 1931, 1936 i 1947. W reprezentacji Polski zagrał pięć razy. Był bratem Andrzeja.
W czasie II wojny światowej był więziony w obozie koncentracyjnym Mauthausen-Gusen. Karierę piłkarską kończył w Orle Ząbkowice, gdzie w latach 1948-1949 pełnił również funkcję grającego trenera. Później prowadził polskie zespoły ligowe, między innymi ŁKS, Garbarnię Kraków, Lecha Poznań, Zawiszę Bydgoszcz, Ruch Chorzów, Zagłębie Sosnowiec i Śląsk Wrocław. W latach 1956-1957 trenował Wisłę Kraków. Pracował także przy reprezentacji narodowej, jako członek komisji selekcyjnej i asystent Ryszarda Koncewicza, a także przy reprezentacjach młodzieżowych i zapleczu pierwszej kadry. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Na podstawie artykułu „Artur Woźniak” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.